Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011
Ανθολογία της Οικονομίας
Ένας ολόκληρος σχεδόν αιώνας πέρασε από τότε που ο σατυρικός μας ποιητής Γεώργιος Σουρής έγραφε για την οικονομία και όχι μόνο. Τίποτα δε λέει να αλλάξει σε τούτη εδώ τη χώρα...
Η Ελλάς σταθερή στις απόψεις της ... Κρίμα !!!
Ποιος είδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
* * *
Να τρέφῃ όλους τους αργούς,
νάχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
* * *
Νάχει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχοὶ και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρὶς μία πήχη γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
* * *
Όλα σ᾿ αυτὴ τη γη μασκαρευτήκανε
ονείρατα,ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρὰ στους χασομέρηδες! χαρὰ στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιὸς και δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στα χρόνια τα παλιά, σικτὶρ καὶ στα καινούργια!
* * *
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δὲν εφάνει...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
* * *
Σπαθὶ αντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι απὸ προσπάππου κι απὸ παπποῦ
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
* * *
Και ψωμοτύρι και για καφὲ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσὰν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβεναγάς.
* * *
Θέλει ακόμα -κι αυτὸ είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυο φορώντας τα πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ άλλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου Ελλάς, με τε τέκνα που γεννάς.
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
ΠΟΙΗΣΗ Γεώργιος Σουρής (1853-1919)
Ανθολογία της Οικονομίας
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
* * *
Να τρέφῃ όλους τους αργούς,
νάχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
* * *
Νάχει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχοὶ και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρὶς μία πήχη γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
* * *
Όλα σ᾿ αυτὴ τη γη μασκαρευτήκανε
ονείρατα,ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρὰ στους χασομέρηδες! χαρὰ στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιὸς και δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στα χρόνια τα παλιά, σικτὶρ καὶ στα καινούργια!
* * *
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δὲν εφάνει...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
* * *
Σπαθὶ αντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι απὸ προσπάππου κι απὸ παπποῦ
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
* * *
Και ψωμοτύρι και για καφὲ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσὰν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβεναγάς.
* * *
Θέλει ακόμα -κι αυτὸ είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυο φορώντας τα πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ άλλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου Ελλάς, με τε τέκνα που γεννάς.
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
ΠΟΙΗΣΗ Γεώργιος Σουρής (1853-1919)
Ανθολογία της Οικονομίας
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
0 Responses to “Ανθολογία της Οικονομίας”
Δημοσίευση σχολίου